"Shagane þú ert minn, Shagane." Greining á ljóð Yesenin. Sköpunarferill

Enginn rússneskur skáldur talaði um innfæddur land eins og ástríðufullur og einlægni sem Sergei Yesenin. Árið 1924 heimsótti hann Kákasus, þar sem hann bjó til fullnægjandi ljóðasöfn. Frægasta ljóðið frá þessari lotu er "Shagane, þú ert minn, Shagane". Greining á ljóð Esenins er alltaf áhugavert skapandi ferli. Hæfileikar þessa skáld hella niður í óviðjafnanlegu listrænu formi. Þeir voru fæddir úr hjarta og sál, þar sem aðalstöðin var upptekin af Rússlandi.

Hann gleymdi aldrei um heima hans. Þetta þema var leitmotif í starfi sínu. Myndin af rússneska landslaginu er til staðar, jafnvel í ljóðinu, sem hefur frekar framandi nafn, "Shagane, þú ert minn, Shagane."

Sköpunarferill

Eftir að hafa farið heim, gæti ástand Yesenin einkennst af eftirfarandi orðum: eyðilegging, þreyta, vonbrigði. Í Ameríku, hann grafa undan andlegum og líkamlegum heilsu. Til að endurheimta styrk þurfti að breyta ástandinu. Til að gera þetta náði hann ekki strax, en enn sex mánuðum síðar fór skáldið til Kákasusar, þar sem hann hitti staðbundna fegurðina Shagane Talyan. Með stelpunni Yesenin byrjaði strax heitt og vingjarnlegt samband. Og þremur dögum síðar, til mikils óvart nýja kunningja, var verkið "Shagane, þú mín, Shagane" skrifaður. Greining á ljóð Esenins ætti að byrja með litlu forsögu.

Yesenin lengi dreymt um Persíu. Farðu í landið með miklum ljóðskáld, talið hann skylda hans. Hins vegar voru framandi lönd enn draumur fyrir hann. En hann hafði enn tækifæri til að sjá fegurð Georgíu og Aserbaídsjar landslag. Þeir hvöttu einnig til að skrifa "persneska myndefni".

Rússland og Kákasus

Gnægð listræna myndanna er til staðar í einu af bestu ljóðrænu verkum rússneska skáldsins - "Shagane þú ert minn, Shagane". Greiningin á ljóð Esenins er einkum rannsókn á tungumáli og stíl. Höfundur umræddrar vinnu var óhjákvæmilegur meistari við að skapa ýmsar listrænar myndir, sem flestir voru byggðar á meginreglunni um sameiningu manna og náttúru. Það var með hjálp þessa ljóðrænu aðferð sem Yesenin lagði áherslu á hugmyndina um ljóðið, sem samanstendur af því að móta suðurbrúnina með fallegu rússnesku rými.

Í andstæðingnum er verkið "Shagane My, Shagane" byggt. Greining á ljóð Esenins bendir til áhugaverðra eiginleika. Verkið er tileinkað armenska stúlkunni og var stofnað í hinum suðurhluta héruðum, þar sem skáldurinn hafði verið dreginn svo lengi. En þema ljóðsins er ennþá rússneska landslag. Höfundurinn snýr að suðurhluta fegurðarinnar með því að snerta eymsli, en þegar í fyrsta stanza segir hún frá því hversu fallegir endalausir rússneskir sviðir eru, um fagur Ryazan-víðáttan. Og jafnvel minnist stelpan sem bíður eftir honum í Rússlandi.

Sergei Esenin "Shagane" skrifaði í Georgíu en hann talar um Shiraz. Í seinni heimsstyrjöldinni er Íran borgin borin saman við Ryazan-víðáttan og missir auðvitað. Hvíta landslagið skapaði nauðsynlega anda í sál skáldsins, en þemað ljóðsins þráir heima.

Hárlitur rúgur

Myndirnar af náttúrunni Esenin notuðu oft tilfinningalegan mögnun. Hann lýsti dularfulla stelpunni um heimaland sitt og talar um rúglitaða hárið. Með hjálp þessa hugsunarháttar, minnir skáldurinn á Ryazan uppruna hans. Orðið "reit" er oft endurtekið. Og það er ekki tilviljun. Skáldið notar metonymy í ljóðinu. Sviðið á rússnesku er tengt við eitthvað stórt, næstum endalaus. Slíkt var sál Esenin breiður, opinn. Með því að nota þessa tækni, gefur hann orðum sínum ótrúlega einlægni, einlægni.

Afneita

Í ljóðinu eru endurteknar brot. Þetta er áfrýjun til stúlkunnar og löngun til að segja henni frá endalausum rússneskum útrásum og "bylgjaður rúg í tunglsljósi".

Stúlkan

Ljóðið notar einnig gráðu. Spennan höfundarins þegar hann minnist heimalands síns, sem hann kallar norður, eykur með hverjum stanza. Og í síðustu línum kemur hámark: hann segir einlæglega austurstríðinu um það, hinn, sem kannski nú telur að hann sé langt í burtu í Rússlandi.

Á ferð sinni til Kákasusar jafnaði Yesenin reglulega bréfaskipti við Galina Benislavskaya. Stúlkan var, eins og þú veist, hálf Georgian. Kannski átti hann það í síðustu línum þessa ljóðræna vinnu.