English forsetningar

Í hvert tungumál eru orðin flokkun í samræmi við hlutverk þeirra í setningu. Það sama á sér stað á ensku. Þetta hefðbundna flokkun orða kallast hluta ræðu. Forsetning - orð sem sýnir tengsl nafnorð eða fornafn í eitthvað (eða einhver). Hjálpa til við að skilja tengslin á milli þessara tveggja orða, er það tegund af stóru málfræði flokki, sem nefnist áskilinn orðum (eða forrit). Nánast allir ensku forsetningar eru frátekin orð, en það eru undantekningar. Forsetningar með tvær aðgerðir. Fyrst - til að sameina nafnorð við restina af setningu. Annað - til að tilgreina stöðu nafnorð (mótmæla).

Lítið dæmi: Kate situr við borðið (Kate sitja við borðið). Sveinninn stendur á bílnum (Gaurinn stóð á vél). Það er blóm búð á horninu á götunni (á horninu á götunni hefur blóma búð). Allar tillögur sem orðið «á» - afsökun sem skilgreinir tengsl milli tveggja hluta, sem gefur til kynna nærveru í tilteknum punkti í rúmi (fyrir, á, á).

Enska forsetningar má einkjarna (t.d. yfir, því, áður; í, af) og flókin (í raun, setningar, með tveimur eða fleiri orðum - ásamt; þrátt fyrir, ásamt og öðrum).

Enska forsetning - «forsetning» (pre + position = sett í framan). Í samræmi við það, það er yfirleitt í framan öðru orði. Það getur verið nafnorð, fornafn, nafnorð setningu og sagnarnafnorð. Til dæmis: - Hvað gerðir þú stíga á? - Ég stíga á hemlum; - Hvað ertu að lemja? - Ég högg á bremsum. Enska forsetningar má breyta stöðu sína, en þeir eru enn nátengd sama hlut. En það verður að segja að umræðan um hvort það sé ásættanlegt að einangra yfirskini hlut eða enda tilboð sitt ix pretext haldið stöðugt. Málfræðinga hafa mismunandi skoðanir um þetta mál.

Hvað forsetningar eftir á tillögum að nota, tiltölulega auðvelt að skilja, aðalatriðið - að muna. Almennt er hægt að skipta í þrjá meginflokka - tíma, staðsetningu, stefnu.

tími forsetningar í ensku aðgerð sem vísbendingar um þá staðreynd að á einhverjum tímapunkti eitthvað gerist (gerðist eða mun gerast).

Þeir hafa kampavín í morgun, brandy síðdegis og Martini í kvöld ( þau drekka kampavín í morgun, á hádegi, brandy, Martini nótt).

Hann las bókina á nóttunni (hann las bókina á nóttunni).

Jonathan Swift bjó í sautjándu átjándu öld (Dzhonatan Svift bjó í 17-18 öldum).

Það var engin flugvél til Parísar þann dag (þann dag í París var ekki flugvél).

Við skulum fara í bíó klukkan átta (við skulum fara í bíó klukkan átta).

Enska forsetningar af stað, eins og nafn þeirra gefur til kynna, að tengja nafnorð (fornafn, nafnorð setning, sagnarnafnorð) með ákveðnum stað. Til dæmis: hringur hefur velt undir sófa (hringur velt undir sófanum). Hundurinn Barks bak við hurð (hundurinn geltir á dyr).

Og síðasta flokki, forsetningar áttir, útskýra hreyfingu til eitthvað (til að, til). Helstu þeirra er afsökun «til», hann bendir í átt að markmiði (fjárhagslega stöðu). Allir strákarnir og stelpurnar í Bretlandi fara í skóla (í Bretlandi öll börn fara í skóla). The peru féll til jarðar (Pear féll til jarðar).

Ef markið - að ræða, «að» einkennist af nafnhætti. Við förum með lest frá Moskvu til Perm að sjá foreldra okkar (við erum að fara í lest frá Moskvu til Perm til að sjá foreldra).

Tveir pretext af þessum flokki mjög einfaldlega myndast; með því að sameina «að» + «on» = á (notað til að gefa til kynna hreyfingu á yfirborðið, hann fær á asnanum) og + í = í (inn hreyfingu; Maður gengur inn á veitingastað).

Margir ensku forsetningar geta breyst, eru aðrir hlutar ræðu: atviksorð Union. Til dæmis: Við erum í í svefnherberginu (sem við í svefnherberginu). Vinsamlegast komið í (vinsamlegast sláið). Í fyrra tilvikinu «í» - pretext, í annað - atviksorð. Allir komu en Adam (Adam kom allt í sundur, en -predlog). Hún var ekki þar, en hún boy-vinur var (hún var ekki þar, en það var vinkona hennar, en - Union).