A. A. Fet, "Í morgun, gleði af þessu ...": ljóð greining

Lyrics A. A. Feta gefur lesandanum yndisleg listræna ánægju. Tolstoy var hissa að þykkt, að því er virðist alveg hversdagsleg maður hefur ótrúlega ljóðrænan dirfska. Eitt af því sem óvart styrk á áhrifum ljóða sem ritaði Feti: "Í morgun, gleði þetta ...". Greining það verður hér á eftir.

Manor Feta

1857 í París Fet giftist auðugan miðaldra ljót stelpa - Maria Petrovna Botkin. Faðir hennar gaf dóttir hennar stór mund, sem verulega bæta fjárhagsstöðu Aþanasíus Afanasievich. Þremur árum síðar, keypti hann sér bæ Stepanovka og tvö hundruð ekrur lands. Hann umsjón með góðum árangri, auka stöðu konu hans, og árið 1877 flutti til gamla og fagur búi í Vorobevka Shchigrovsky hverfi nálægt Kursk og gert hana Muse húsnæði hans.

Í þessu búi, eins og hann hugsaði um skáldskap hans lengi svefn var rofin. Það er í fallegum garði Vorob'evka væntanlega árið 1881 voru skrifaðar lína, "Í morgun, gleði af því ..." (Fet). Saga af myrkrinu. Venjulega, ljóð hans voru fædd á hegðun, sem hann leitaði vísvitandi að segja ekki hugmynd, en stemmningin lesandi. Lauslega skráð momentary ástand þeirra, himinlifandi Rapture hans Feti: "Í morgun, gleði af þessu ...". Ljóðið greining munum gera síðar.

Nokkur orð um skáldið

Útliti A. Feti fullu mynduð herþjónustu, þegar hann leitaði göfuga titil. Það var óvæntur ástand æfa og skáld, intuitiveness og skilvirkni. Hann skrifaði að ljóðræn aðferðir hans eru leiðandi. Líf hans var þó alltaf haldið í járn grip , og því þróast til mikillar sjálfsskoðun. Án alhliða umfjöllun, var hann ekki að leyfa líf hans til að gera eitt skref.

Samkvæmt skilgreiningu eru gagnrýnendur sínum tíma, einkum ljóð hans kynnir tónlistar eðli, og vegna þess að ljóðin eru oft leyst "í tónlist í takt." Hneigja niður áður Schopenhauer, sem þýtt Feti, skáld skrifaði að hann kann að meta ljóð huga er lítill í samanburði "með meðvitundarlaus eðlishvöt (Inspiration), sem laugar eru falin frá okkur." Hljóð, litir, hverfulu birtingar - er þema skáldinu. Hann leitast við að endurspegla alheimsins í breytileika sínum.

Greining á ljóðinu "Í morgun, gleði af þessu ..."

Þetta verk er einstakt í rússnesku ljóðum. Ör vakning náttúrunnar eftir langan vetur er lýst í einni setningu aðeins sýnileg fornöfn (anaphora) og nafnorðum: "Í morgun, gleði af því ..." (Fet). Samsetning skiptir það í þrjú erindi af merkingartækni efni, með enga hugmynd nema að langþráð vor hefur komið, er það ekki.

Í fyrsta stanza - ofsafenginn morgun, í seinni erindi skáldið nær augum allt í kringum hann, í þriðja er umskipti frá kveldi til heillandi og ekki gefa til að sofa á nóttunni.

Íhuga kvæðið í smáatriðum

Hvað er sagt í fyrstu stanza Feti: "Í morgun, gleði af því ..."? Greiningin sýnir að skáldið leit upp og sá ómögulegt blár himinn, ljós og kraft komandi skýr, engin sólsetur í morgun. Þá kemur hljóð svið. Við heyrum kvein að skáldið skýrir orðin "band" og "hjörð". Loks eru fuglar. Áberandi stökk athygli niður - hann heyrði "raddir af vatni".

Hvað mynd dregur í seinni stanza Feti: "Í morgun, gleði af þessu ...". Greining línur - að líta á bak við skáldið, sem fjallar allt sem stendur í næstu umferð: birki, víðir, sem dropar trickle-tár af gleði.

Trén hafa ekki leyfi enn, en fyrirhugað ló þeirra. Litið hleypur inn í fjarlægð, þar sem fjöll og dali, og kemur aftur, taka litlu Bitmý og þá stór býflugur. Munnleg nafnorð "tungu" og "flautu" sem fyrsta erindi, hljóð náttúrunnar heill the mynd. Ljóð Feta "Í morgun, gleði af þessu ..." er fyllt með heiðnum gleði í fegurð heimsins. Hann er stór, og himininn og fjöllin, og lítill eins niður og bitmý.

Þriðja erindi - umskipti í kvöld í nótt, en einnig hægt og uncertainly, allir framið af náttúrunni. Síðustu "ljómar án myrkvi" varir "svefnlausar nætur", sem er fyllt með þoku og hita rúmið.

Í fjarska heyrist kvöldi andvarpa selen, fullkomin samlíking, útsendingar Quiet Night hljóð. Og þá, eins og tromma, hljóð hávær skot og Trilling á Nightingales, sem gera það ómögulegt að dreyma þessa töfrum nótt. Hann - eilíft félagi vor og ást.

Verkið er skrifað chetyrehstopnym kór, þar sem hver síðustu línu er ófullnægjandi. Stutt lína "drífa" hvor aðra skjótast að segja um fegurð náttúrunnar vakningu. Ljóð Feta "Í morgun, gleði af þessu .." lýkur veruleg orðið, sem er tileinkað öllum ljóðinu - vor.