Uppruna orða

Það - það er alveg einstakt fyrirbæri, sem tilheyrir bara að manni. Það er hægt að nota til að miðla mikilvægum upplýsingum, tjá skoðanir sínar, vara. Án ýkjur að við getum sagt að við - það er það sem bindur einstaklinga í samfélaginu, leyfa þeim að hafa samskipti við hvert annað.

En aðeins fólk tala, eru greinilega og alveg tjá kjarna hvað er að gerast. Einingin ræðu - er orð sem er spegilmynd af hugmyndinni eða fyrirbæri. Og þetta er ekki bara sambland af hljóðum. Sú staðreynd að uppruna orða - guðlega, sem Biblían segir. Og sannleikurinn er, það virðist, hvað annað á að útskýra frábæra gjöf til að tjá hugmyndina um blöndu af nokkrum hljóðum, aðgerðir, eiginleika og fyrirbæri?

Hins vegar munum við ekki kafa í guðfræði og málvísindi nálgast málin. Allir mállýskur og mállýskur ætti ekki að teljast. Því, til dæmis, að taka uppruna rússneska orðinu. Þau eru bæði lengri tíma arfleifð og dæmi um alþýðulist. Einu sinni, í samræmi við vísindamenn, það var einn tungumál fyrir Indo-European fólki, sem voru bein afkomendur Proto-Slavic ættkvísla. Frá þessu, aftur á móti, það voru rússnesku. Með uppgjör á Slavs í miklum svæðum sem þeir eru smám saman að sameinað tungumálið hvarf, sundrað í mörgum mállýskum, sem síðar myndaðist í aðskilda tungumálum. Á því augnabliki sem þeir eru svo ólíkir að flugrekendur þeirra oft einfaldlega skilur ekki hvert annað.

Frum-Slavic Lexicon hefur í rauninni Indo-European rætur, en eins og Slavs samband þétt og að hluta blandað með öðrum þjóðum, tungumál þeirra er fyrst tekið til áhrifa Íran tungumálum (afleiðing af samskiptum við Scythians og tengdum ættkvíslum), og þá - Gothic (ástæðan - landvinninga Gota). Við gerum ekki einu sinni grunar að aldri sum orðanna sem við notum á hverjum degi, hundruð eða jafnvel þúsundir ára. Eitt einfalt dæmi. Allir vita að orðið "bera". Það er með gamla slavneskum er bókstaflega þýtt sem "hunang í forsvari," eða hunang eater. það var búin til af blöndu af tveimur rót orða. Og á sama hátt (rót + viðskeyti + root) a gríðarstór tala af rússneskum orðum. Fleiri dæmi - presta, heillandi, höfuð raka, og margir aðrir.

Annað orð sköpun ferli - að bæta við orði nýrra variant, oft með breytingu á merkingu orða. Að auki mörg dæmi. Orðið "Butterfly" er dregið af orðinu "baba" - forn Slavar töldu að eftir dauða konu breytast í fiðrildi.

Það er önnur leið til að mynda ný orð - það er eftirlíking af hljóðum, þar á meðal hljóðum náttúrunnar (til dæmis er orðið "Cuckoo", "Growl", osfrv). Kannski þessi aðferð notuð frumstæða þjóða. Hvað um að hafa orðið "hundur", "ljón", "köttur" - það er ekki vegna þess að kappgirni hljóðum náttúrunnar, en ekki að bæta við rætur af orðum? Þeir eru alltaf notuð í vinsælum ræðu. Svipaðar orð hafa á öðrum evrópskum tungumálum - þýðir að þessi orð eru innfæddur rússnesku, og saga þeirra á rætur að rekja á öðru tungumáli, Proto-Slavic.

Það verður að segja að kenningin um Indo-evrópskum uppruna þýsku, gelíska, grísku, Slavic, sanskrít, Latin, ekki án ástæðu. Til dæmis, í hindí og persnesku, það eru orð sem eru mjög svipuð hliðstæða þeirra í Slavic eða germönskum tungumálum.

Mjög áhugavert uppruna sver orð. Það skal tekið fram að þeir voru einu sinni ekki móðgandi. Uppruna orða, sem kölluðu móðgandi, mjög gamall (ekki þar á meðal sumir sem hafa komið frá öðrum tungumálum). Margir trúa því ekki. En uppáhaldi hjá mörgum orðum með stafnum "b" einu sinni þýddi "afvegaleiddur", kemur frá orðinu "reika". Það var bara miklu seinna, það hefur komið að meina það sama í dag. Það var ósæmilegt við Empress Anne Ioannovne sem bannað hana.

Orð kallast karl og kvenkyns kynlíf líffæri eru Proto-Slavic rætur, hafa hliðstæður þeirra í öllum slavneskum málum. Margir hundruð ár síðan þeir voru ekki móðgandi. Orðið frá fornu sanskrít, miðlun ferli samfarir, er mjög svipuð rússneska starfsbróður sínum, og þess vegna er þetta orð er líka mjög forn.

Svo almennt, tungumál okkar hefur langa sögu - uppruna orðanna í flestum rætur í Proto Indo-Aryan þjóðir þeirra, og jafnvel dýpra. Hins vegar er það enn ekki bein afkomandi sanskrít, um sögu þess það hefur breyst. Því uppruna orða tungumáli okkar - ekki alveg Indo-Evrópu, og að hluta til - Asian hluta til - franska, latína, grísku og ensku.