Skáldsagan "The Day endist meira en hundrað ár" - samantekt og greiningu

grein okkar verður helgað skáldsögunni "The Day endist meira en hundrað ár," samantekt og greining sem verður í sviðsljósinu. Þessi vinna var fyrsta sköpun af a stór form fyrir Chingiz Aitmatov Torekulovich. Þótt höfundurinn fyrir birtingu var víða þekktur, ekki aðeins í Sovétríkjunum, heldur einnig á Vesturlöndum.

Um bókina og titill

Útgefið skáldsögu var í tímaritinu "New World" árið 1980. Eins og nafnið valið línu frá ljóðinu "Eina dagar" Borisa Pasternaka Chingiz Aitmatov. "The Day endist meira en hundrað ár" - er næstsíðasti lína af mjög glöðu ljóð um ást, en allt öðruvísi tónn það kaupir í skáldsögunni. Eternal degi verður ekki tími kveikt upp með hamingju og jarðarför náins vinar söguhetjan. Þannig hið fræga lína kærleikans gerist djúpt heimspekileg og rök fram hér um eilífa mannlega einsemd í the gríðarstór heim.

"The Day endist meira en hundrað ár": yfirlit

Staðsetning - lestarstöðinni Toretam staðsett nálægt Baikonur Space Center, framhjá sem stöðugt fara lestir.

Iron efni á báðum hliðum umlykur mikla Steppe, eyðimörk Sary-Ozeki. Nálægt er það eftirlitsferð Boranly Boer, sem starfa Yedigei Switchman. Nótt á breytingum sem hann ber í litlum bás. Í einni slíkri ferð um skyldu koma honum konu sína Ukubala og talar um dauða vinar síns Kazangap.

Þrjátíu ár eru liðin frá því demobilized Edigei fjörutíu fjórða ári eftir heilahristing. Þá læknirinn lofaði honum að hann myndi jafna sig á ári, en á því augnabliki eitthvað líkamlega vinnu var of mikið fyrir hann. Þá er hann og kona hans ákváðu að reyna að komast að lestarstöðinni, skyndilega er staður húsvörður eða vörður.

Þá eitthvað Kazangap við hvern hjónin varð að hitta, kallaði þá á Boranly-Buran. Þegar þeir komu, Yedigei ekki gruna að allt eftir líf hans fer fram í þessari auðn, strjálbýlt og þurrum stað. Og allan þennan tíma var nálægt Kazangap frambúðar hjálpaði. Smám saman, og fjölskyldur þeirra urðu vinir, varð eins og fjölskyldu.

heim

Mikil og kúgandi kanínukorn láta atburði sem lýst er í verkinu "The Day varir meira en hundrað ár". Ágrip segir honum hvernig Yedigei, aftur heim eftir breytinguna, hugsa um komandi útför besta vini sínum. Og þá hetja líður eins og jörðina swayed undir fótum hans. Það er skotstað bara upp eldheitur skottið á eldflaugar.

Flugtak var vegna þess að á síðustu tólf klukkustundir á tengilinn hætt að birta American stöð, "jöfnuður", þannig að það var nauðsynlegt að finna út hvað gerðist.

Yedigei Kazangap persuades fjölskylduna að grafa hitt á gamla kirkjugarðinum Ana Beyit sem birtist á þeim tíma sem mankurts.

mankurts

Það vísar ekki aðeins til dagsins í dag, en einnig til fortíðar í starfi sínu Chingiz Aitmatov. "The Day endist meira en hundrað ár" - skáldsaga Rife með sögulegum kommur. Þannig lærir lesandinn um mankurt. Einu sinni á þessum stöðum zhuanzhuany hýst sem mjög skillfully sviptur minni föngum sínum. Á höfði hans klæddist hann víðáttan - hatt úr leðri. Upphaflega húð var Rawhide. Sólin eins og það smám saman þornað upp og þreif höfuðið vansæll. Eftir þessari aðferð, maður sviptir minni og kallast mankurt. Þessar þrælar voru fengin þæg og veiklundaðar.

Einn daginn kona að nafni Ana Najman, hvers son keyrði í burtu og þræla, fann barnið sitt, en hann hafði þegar gert mankurt. Hann gætti hann sauða, þegar móðir hans kom til hans og bað hana að muna, en minni er ekki skilað.

Konan tók, en hún náði að flýja. Þá zhuanzhuany þjónn sagði að þetta útlendingur hefur komið að "gufu hausinn" (það var ekki fyrir hræðilegu mankurts ógn). Áður en að fara, eftir að þeir örvar og boga.

Móðir kemur aftur, langaði til að sannfæra son sinn. En hún hafði ekki tíma til að ná því, sem bana sár með ör á brjósti. White vasaklút Naiman-Ana breytt í mjallhvítum fugl, sem átti að segja syni sínum sannleikann.

jarðarför

Um morguninn undirbúa útför Kazangap lauk. Líkaminn var snúinn vel í klút og lagði í körfu hitched við dráttarvélina. Frá lýsingu á urðun siður sem við getum gert að mikið af áhersla á hefðum sléttunum þjóðir Aitmatov ( "The Day endist meira en hundrað ár" - mjög áreiðanleg vara).

Í kirkjugarðinn langt - þrjátíu kílómetra. Yedigei fór á undan og sýndi leið til procession. Í höfuðið á aðalpersónu er stöðugt yfirborðið minningar um fortíð, vinna með Kazangap. Núverandi kynslóð er ekki metin á kostum á gömlu (og þar sem aðeins heilsu spillis?), En Yedigei ekkert eftirsjá.

Hin nýja reikistjarna

Ekki forðast ekki óþekkt og höfðar til frábær Aitmatov. "The Day endist meira en hundrað ár" fer aftur til the þema pláss og tilvist geimvera siðmenningar.

Hefst skimun "jöfnuður", kemur í ljós að geimfararnir eru fyrrum hvarf. En vinstri staða, sem vísað er til samskipta við íbúa á jörðinni Forest Chest. Geimverur hafa boðið geimfarar heimsækja plánetu þeirra, að þeir samþykktu, en enginn var ekki upplýst.

Reglulegur áhöfn "jöfnuður", geimfararnir segja okkur hvernig á að lifa annan, meira tæknilega háþróaður siðmenningu kjörum. Á plánetunni þeirra hefur aldrei verið stríð, íbúar sjálfir eru afar vingjarnlegur. Lesnogrudtsy biðja um leyfi til að heimsækja landið og byggt á það Interplanetary stöð sem menn eru ekki enn fær um að búa til sitt eigið.

Tilkynnt var þessi setning í sérstöku þóknun, sem þarf að svara.

gömul saga

Skilar til lífsins Edigei frásögn bókarinnar "The Day varir meira en hundrað ár". Samantekt fer að lýsa minningum gamla mannsins. Nú er hann kemur upp í hugann er einn langur saga sagt Kazangap.

Var 1951, á eftirlitsferð kom fjölskyldu með tvö börn - bæði stráka. Höfuð fjölskyldunnar nafnið Abutalip Kuttybaev, var hann á sama aldri Edigei og kom á þessum stöðum er ekki gott líf. Abutalip í stríðinu, var tekin af Þjóðverjum, þá í fjörutíu þriðjung, tókst honum að flýja, og þegar hann kom á júgóslavneska áhangendum. Hann sneri aftur heim, en enginn vissi um tíma sem hann eyddi í búðunum manni. Þá pólitísk samskipti við Júgóslavíu tók að versna, einhver talaði um fortíð hans, og Abutalip neyddist til að segja af sér.

Höfundur leitast við að sýna ekki aðeins sterk raunveruleika sovéska lífi í skáldsögu sinni "The Day endist meira en hundrað ár" heimspekilegu vandamál áhyggjur honum miklu meira. Svo spurningin er hækkað um eirðarleysi, óöryggi og einmanaleika mannsins. Hvergi er griðastaður fyrir svikara (það var talið að ef hann var tekin, þá gaf upp). Ég fór með hann og fjölskyldu hans að mótum Boranly Boer. Hér var það erfitt: loftslag er ekki einn bær þar. Yedigei miskunn meira en öll Zaripov. En þökk sé hjálp staðbundnum fjölskyldu Kuttybaev veiddur. A Abutalip ekki bara unnið og rannsakað húsið, en einnig byrjaði að skrifa ævisögu hans, sem minnir á líf í Júgóslavíu.

Ár er liðið á eftirlitsferð kom endurskoðandi, fór að spyrjast fyrir um hvað Abutalip. Og eftir smá stund að ég stoppaði á Burannyi farþega lest sem aldrei stoppar hér. Á stöð, þrír fóru þeir handteknir Kuttybaev. Tveimur mánuðum síðar kom í ljós að hann var upphaflega undir rannsókn, og eftir nokkurn tíma dáið.

Á hverjum degi að bíða eftir endurkomu föður barnanna, kveljast sig Zaripa. Yedigei gat ekki borið að líta á það og einnig orðið, vegna þess að konan var ekki áhugalaus að honum.

Slóð

Helstu áhrif tengja skáldsöguna "The Day endist meira en hundrað ár" - slóð jarðarför procession í kirkjugarðinn. Að flytja á undan Yedigei og minnist hræðileg reiði þegar vinstri Zaripa. Þá missti hann stjórn á skapi sínu, slá upp úlfalda sinn, reifst við Kazangap. En ég Vistaðu varfærni og gaf honum vitur ráðgjöf fara og dýrka Zaripa og Ukubale fyrir það bjargaði honum frá skaða.

Og nú liggur vitur maður hreyfingarlaus, og þeir voru að fara að jarða hann. En skyndilega rekst á procession gaddavír-vír girðing. Nálægt stendur hermaður og útskýrir hvað er hægt að fara aðeins þeir sem hafa framhjá. Grafreitur Ana Beyit fara að rífa og byggja í stað þess nýja hverfi. Yedigei sannfærast að láta fara, en það gerði ekkert gott. Því Kazangap grafinn nálægt kirkjugarði, bara á þeim stað þar sem hún lést Naiman-ana.

lýkur

Nálgast lok vinnu "The Day varir meira en hundrað ár". Samantekt viðræðum um ákvörðun framkvæmdastjórnarinnar. Eftir nokkra fundi var ákveðið geimfararnir með "par" á jörðinni til að byrja, geimverur, ekki að bjóða, og nálægt Earth rúm afskipti Hoop af eldflaugum.

Yedigei jarðarför send til yfirvalda til að útskýra fyrir þeim að þú getur ekki eyðileggja kirkjugarðinum þar nokkrar kynslóðir forfeðra voru grafin. Hann kemur næstum til áfangastaðar, þegar himinn eldflaugar tekur burt. Hún er að berjast og er hannað til að eyðileggja allt sem er að nálgast jörðina. Í flugtaki fyrstu sekúndu, og eftir það - þriðja, og svo nokkrum tugum flugeldar mynda verndandi hula kringum jörðina.

Yedigei í skýi af reyk og ryki keyrir í burtu, en næsta dag langar að koma aftur.

Aitmatov, "The Day endist meira en hundrað ár": greining

Helstu smitberi allar hugmyndir og áætlanir höfundar varð söguhetjan - Yedigei fólk bjó í eyðimörkinni í tæp fjörutíu ár. En það er dýrmæt reynsla, sem hefur frásogast öll vandræði og sorgum, færði tuttugustu aldar, og mönnum sorg: The Second World War, erfiðleika í eftirstríðsáranna, hinn beiska unrequited ást. En erfiðast var próf minni fyrir það.

Minni og samvisku felast í Yedigei varð hugmyndafræðilegum grundvelli skáldsögu "The Day varir meira en hundrað ár". Texti greining gefur til kynna mikið í vöruna metaphors bera heimspekilega merkingu. Þannig þemu einmanaleika, ábyrgð, minni, ótta, siðgæðiskröfur vekur Aitmatov með venjulegum vellíðan hans og styttingar.