Rússneska Folk ditties: fyrir börn og fullorðna. Russian Folk ditties fyndið

Rússneska þjóðsögur á sér langa sögu. Eitt tímabil í stað annað ríki meira en einu sinni héldu að hætta að vera til, en þorpsbúar ekki leyfa tap á arfleifð þeirra. Eftir á að fara í gegnum öll vandræði með höfuðið haldin mikil, er nú blómleg rússneska þjóðin hefur ekki misst fyrrverandi hátignar hans. Sérhver atburður - fæðing barns, brúðkaup eða uppskeru - fylgdi hressari lög og dönsum. Listamenn breytt oft, en textinn hefur ekki verið gleymt og liðin frá einni kynslóð til annarrar. Gayest tegund er talin vera Russian Folk ditties - stutt rhyming lög fylgd með núna og leika á hljóðfæri.

Hugmyndin um þjóðtrú

Oral hefð hvers þjóðernis er táknuð með ýmsum áttum. Þrátt fyrir skort á menntun rithöfunda lög, þjóðsögur og sönnum sögum, þjóðsögum fulltrúa alvarleg heimspekilega átök - í baráttunni gegn góðs og ills. Ljós hefur alltaf verið sigurvegari, sem skýrir bjartsýnn pathos þjóðtrú.

Folk bókmenntir er frábrugðin eðli sínu og efni lífsins, kjarninn í hugmyndafræði og listrænum kerfi og meginreglur sköpun og tilveru. Það er list búin til af venjulegum þorpsbúa og sat fyrir breitt svið af fólki. Rússneska þjóðlög og couplets endurspegla áríðandi vandamál og líf venjulegs karla og kvenna, svo hugmyndafræðilega og áherslusviða efni þeirra er alltaf viðeigandi. Engin furða að rhymed lag oft sungið ekki aðeins þorpsbúa, en einnig borg dvelja, og sérstaklega áhugavert að fylgjast með þróun á stef í verkum fræga skáld, svo sem Sergei Yesenin, Alexander Blok Vladimir Vysotsky, Bulat Okudzhava.

skáldskaparfræði ditties

Meðal allra þjóðsögum áttum kviðling þenna er yngsti. Hafa komið fram á nítjándu öld, til skamms rhyming lög varð útbreidd á stofnun Sovétríkjanna völd. Rusovedam vísindamenn hafa ekki tekist að finna út hver var höfundur fyrstu Folk lagið, svo satt að segja að það hafi gert tilraunir á öllu rússnesku fólki. Ástæðan fyrir því brotalínum ljóða getur þjónað sem atburðum þorpið, hermaður aftur frá að framan, ást reynslu. Vegna þess að flugrekendur voru ómenntuð þorp karlar og konur, voru rússneska Folk ditties sver að í hverju umdæmi voru kallaðir á mismunandi vegu: pripevki, korotelki, skazuhi, korotushki, sobirushki, plötuspilara. Þrátt satirical eðli ljóðræn línur, rithöfundar þeirra enginn var svikinn, jafnvel þótt lært í draumi mynd af aðgerðum sínum og verkum.

One Day

Ólíkt epics og sögulegum lög, sem fyrir voru til skamms tíma, að breyta efni og umskipti yfir í önnur form ditties tegund er alltaf viðeigandi vegna samsetningu þess og innihald. Í lög rhyming er oft endurspegla viðbrögð við atburðum aftur í almennum uppgjör líf eða einstakra aðila. Sögupersóna og gerendur voru oftast drengir og stúlkur. Baugi í chastushkas ást tekur á nýja lit og ekki verða mikil vit, bragð, sem stundum þurfti að gera gys.

Echko ó-ó-echko,
Morechko sortna.
Kærastan henti mér líka,
Við bæði gorechko.

Óháð eðli - glaður eða dapur - Russian ditties Folk var jákvæð lit og dans flutt af stelpur eða stráka samfellda leik. Texti flytjenda gæti ekki feiminn að tala um leyndarmál tilfinningar sínar, hafa samband við áhorfendur beiðnir eða refsingum.

Skoðanir á uppruna hugtaksins

Pripevok forverar spiluðu þjóðlög, sem kallast "tíð". Í notað í fyrsta sinn hugtakið var rithöfundur Glebom Ivanovichem Uspenskim undir lok nítjándu aldar. Academician Aleksey Aleksandrovich Shahmatov, sem rannsakað þjóðsögum, túlka á annan ditties rússneska fólk. Texti lög þurfti yfirleitt að vera áberandi fljótt, nákvæmlega og passa hrynjandi dans eða hljóðfæri. Þetta er það sem gerðist fyrir okkur vel þekkt nafn á "kviðling þenna" frá "hluta" af sögninni.

Önnur útgáfa er að nafnorð dregið af atviksorð "oft" vegna þess að orðin voru kvað við hárri tíðni. Pripevki hafði ekki talið a fullur-viðvaningur listræn tegund, en í okkar tíma quatrains hernema veruleg stað í National Song menningu.

Framkvæma veginn allt!

Í dag Russian Folk ditties - uppáhalds tegund er ekki aðeins þorpsbúa, en einnig í borgarbúa. Fyrstu flytjendur voru ungir menn, en á endanum gamansamur lög eru svo hrifinn af ömmur og börn, að bráðum munu þeir tóku að syngja, fólk af öllum kynslóðum. Undir glöðu stilla harmónikku varla einhver gæti haldið óeirðarmenn fætur, svo ung og gömul hlé í dans og syngja. Rússneska Folk ditties fyrir börn fyrir áhrifum af mismunandi þröngum hring þeirra með og hafa einfaldari samsetningu. Sungið lög í smá frí í afslöppuðu andrúmslofti, og oft fann á flugu.

Ég barn Sveta,
Ég elska að dansa hérna
Og ég elska að hvíla.
falleg pils
Ég setti í matjurtagarði,
Ég kem hér til að dansa
Og trén vökvaði.

Couplets hannað til að syngja og dans samstarfsaðila, svo sem samsetningin getur verið smíðuð í formi umræðu. Oft raða þorp keppnir með the sigurvegari, sem vilja vera fær til koma upp með meira en bara rhyming lög.

The harmónikku - meira gaman!

The aðalæð lögun af þjóðsögum - syncretism - felur í sér blöndu af ýmsum listgreinum. Á rússnesku þjóðtrú hefur tekist sameina orðið, tónlist og leiklist. Þessi hefð er felst í rím, svo að lög sungið við undirleik á Balalaika og önnur verkfæri. Svo skemmtun varð perky og gaman, á meðan þeir sjálfir reyndu að keppa við lag af harmonics fætur.

Ég dansaði og dansaði,
allt þurrka galoshes.
Móðir mín er frá götunni
Póker flóð.

Rússneska Folk ditties - fyndið eða sorglegt - mætti framkvæma samkvæmt hefðbundnum hljóðfærum: Balalaika, tromma, horn, tré skeiðar, bjöllur.

The vandamál af varðveislu rússneska þjóðtrú

Engin þjóð verður að vera fær til að lengja tilveru sína án gömlu hefðir. Í dag, stór og smá form þjóðsögum eru geymd í litlum bæjum og þorpum, þar sem fyrir nokkrum öldum síðan, komið sameiginlega frí, sungið þjóðlög og rússnesku þjóðlög ditties. Þéttbýli ungt fólk minni áhuga á þjóðsögum, og þorpsbúar eru að flytja til borganna, svo nokkur hætta tegundir hverfa með öllu. fleiri og fleiri hópar myndast á yfirráðasvæði Rússa, taka sem grundvöll fyrir skapandi þjóðlög. Ný textar eru skrifaðar, gömul gleymt, og frá þeim er bara fjörugur lag og ögrandi litur texta. Helstu verkefni barnanna - til að vista öll munnleg tegundir og bera í gegnum Colossus ár að fólk síðari öldum vissu um sögu þjóðar sinnar.