Greining ljóðinu Akhmatova "heimalandi" og forsögu hennar

1961. Skrifað ljóð "Native Land". Í Leningrad sjúkrahúsi á undanförnum árum, lífi skáldsins, með einkunnarorð eigin ljóðum hennar.

hvers vegna er jörðin

Greining ljóðinu Akhmatova "Native land" ætti að byrja með því að svara spurningunni: "Hvers vegna er innfæddur land, og ekki land, ekki Rússland?"

Ljóðið er skrifað í tuttugasta við upphaf seinni heimsstyrjaldarinnar. En Akhmatova skrifar ekki um landið og um innfæddur land þeirra, frjósömum jarðvegi - hjúkrunarfræðingur. Með því á sjöunda áratugnum hefð tilbiðja jörðina er í fortíðinni, en Akhmatova viss um að enn lifir í minni sál þjóðerni fólks. Og já, "það er óhreinindi á galoshes", en án Rússlandi hvergi. Þessi drulla straumar okkur og við tekur einnig við lok lífs síns. Í línum skáldið mikla merkingu. Engin þörf á að semja Odes til lands, en við verðum að muna að þetta er hluti af heimalandi okkar.

Efni heimaland hljómaði alltaf ljóð Anny Andreevny. Það var ekki bara hollusta, en þjónusta við föðurlandið, sama hvað rannsóknir. Akhmatova var alltaf með fólkinu. Í nágrenninu. Saman. Hún var ekki að líta á móðurmáli fólks frá toppi niður, eins og önnur skáld.

Hvers vegna er ekki Rússland, og jörðin? Þar sem skáldið tekur heim ekki eins og land, sem og landið sem fæddist og líf. Hún er ekki að samþykkja pólitíska kerfi, kúgun og stríð. En hún elskar fósturjörðina, fólkið við hvern lifir og tilbúinn þá að þola allar þrengingar.

Á þetta skrifaði hún árið 1922. "Ekki með þeim sem ég ..." - það er frá þessum síðasta lína ljóðsins til epigraph voru teknar. Og fyrir fjórum áratugum, þrátt fyrir allt, viðhorf hennar til heimalands síns hefur ekki breyst. Og það var á þessum 40 árum, margir af hörmulega og örlög hennar, og örlög landsins.

Mikilvægi sögunnar

Greining ljóðinu Akhmatova "Native land" er ekki lokið ef þú veist ekki söguna af skáldinu lífi. Það er ómögulegt að skilja hvernig hugrakkur og trúr þurfa að vera til að ekki gefa upp orð sín og trú fjörutíu ár síðan, ef þú veist ekki hvað það var keypt á þessum árum.

Greining á ljóðum Önnu Akhmatova "Native land" ætti að byrja ekki á hefðbundinn hátt - með greiningu á rímar og annars, það mun ekki virka. Og til að byrja með, það var áður en að skrifa þetta ljóð í lífi mínu, "Anna allra Rússa", eins og það var kallað eftir samtímamenn hans. Aðeins þá munt þú skilja djúpt merkingu verksins, allt biturð og alla föðurlandsást, fjárfest í henni.

1921 Akhmatova lærir að vinur hennar er að fara til Rússlands. Og þetta er hvernig það bregst við brottför ástvinar: það segir "ekki þeim sem ég sem kastaði jörðina." Ljóð skrifað á næsta ári og í safni Anno Domini. Í þessu ljóði, gremju, reiði, og fullkomlega tilnefnd borgaraleg stöðu. Stöðu, sem er að verða breyting vegna síðari atburða, en aðeins styrkt.

Lífið á milli tveggja ljóða

Frá 1923 til 1940, Annu Andreevnu ekki prenta. Og það er erfitt fyrir hana. Hún gekkst undir óbeina kúgun. En það var ekki erfiðast. Árið 1935 var hann handtekinn, son sinn Leo. Eins og manni hennar, en hann yrði fljótlega sleppt. Og Leo, eftir stutta útgáfu sem hann var handtekinn aftur. Fimm ár Akhmatova búið í spennu og ótta - náða son sinn eða ekki.

vindur birtist í 1940 von; Skáldið gerir þér kleift að prenta, sumt fólk út frá búðunum Stalíns. En árið 1941 stríðið hefst. Hungur, ótti, brottflutningur.

Árið 1946, þegar það virðist, hefur veikt grip ritskoðun, Annu Andreevnu rekinn frá Rithöfundasambandi Íslands og banna prentun söfnum sínum. Í raun, það sviptir lífsviðurværi. Árið 1949, aftur handtekinn son Anny Andreevny, og aftur er það í samræmi við bögglar.

Árið 1951, var hún minni í Sambands rithöfunda. Árið 1955 batna heimilislausum skáld lítið hús í þorpinu komarovo, nálægt Leningrad, eftir eviction lind húsið í mars 1952. Hins vegar ekkert á að birta hana. Og nokkrum árum ljóð Akhmatova framleitt samizdat.

Í maí 1960, í Anny Andreevny hefst intercostal taugahvot, ber það nokkur hjartaáföll, hefst ordeal sjúkrahúsa. Og í þessu ástandi sem hún er á sjúkrahúsi á þeim tíma sem skrifa "Native land". Hvað mun og vígslu sem þarf til að búa í því skyni að bera í gegnum missi ást sína á landinu og ekki að breyta ríkisborgararétt.

Hefðbundin ljóð greining Akhmatova "Native Land"

Þetta verk er um ást landi manns, en orðið "ást" er ekki þar. Með greiningu á ljóðum Önnu Akhmatova "Native land", það er auðvelt að skilja að það er vísvitandi undanskilin. Ljóðið er smíðaður þannig að jafnvel án orðinu sýnir ást móðurmáli land sitt. Fyrir þetta dvuchastnost beitt vöru, sem er skiljanlegt fyrir resizing.

Breyta stærð grípur augað þegar þú framkvæma greiningu á ljóðinu "Native Land". allt greinilega sáttir Akhmatova. Shestistopny iambus - fyrstu 8 umf. Ennfremur, umskipti til anapaest - trehstopny, og eftir - chetyrehstopnym. Pentameter - afneitun að skáldið er ekki innifalinn í skilningi kærleikans. Anapaest - samþykki einföldum skilgreiningu. Maðurinn - hluti af landinu, og frjálslega telja það hans - að elska.

Það skal tekið fram einnig gildi á orðinu "land", með því að greina ljóðið "Native Land". Akhmatova notað þá sem par. Í ljóðinu, tveir gildi. Fyrsta - staðurinn þar sem við lifum og deyjum, staður sem ætti ekki að vera kastað, sama hvað gerist. Annað - jarðvegur, ösku, "marr á tennurnar." allt bara hér. Epithet ( "lofaði" osfrv), og "ukrashatelnaya" Lexicon ( "hefja", "Verndargripir") eru áfram í fyrstu, iambic hluta. Seinni hluti samanstendur af þjóðtunga, engin lýsingarorð. Allt er miklu einfaldara en dýpra. Sönn ást þarf ekki sorgleg.