"Lorelei" Heine er: gamall þýska þjóðsaga

Rhine nálægt Cape Lorelei takmarkar mjög rennsli hennar. Á þessum tímapunkti, það er mjög hættulegt fyrir siglingar. Þar að auki, það er hér sem það er mjög djúpt. Vindurinn grenjar kringum Cape, og á hinni hliðinni er hægt að heyra hljóð af fossinum. Nefna þegar þýtt sem "klettinn sem hvísla". Undir vatn voru reefs sem búnar hættulegt Vortex rennsli. Teknir saman gaf tilefni til margra skipsflökum. Young rómantískt skáld í "bók Songs" í 1823 setti Ballad "Lorelei". Genrih Geyne var ekki sá fyrsti sem hefur beint þetta efni. Hann rómantískan það sem þarf, og tímum persónulegri reynslu hans.

Þýðingar Heine

Oftar en einu sinni og á mismunandi tímum ljóðsins Heine er "Lorelei" meðhöndluð besta rússneska skáld. Í hverju þeirra er hægt að finna muninn. Besta þýðing á "Lorelei" Heine er að íhuga að vinna með S. Marshak. En þetta val - huglægt val. Höfundur þessarar greinar vilja þýðingu Ballad Heine er "Lorelei", sem bjó til Vilgelm Levik. Það er einnig áhugavert að bera saman barnarúm með þýðingunni. Í þessu starfi þýska ljóð og tónlist svo að snerta það varð folk song.

Þema ljóðsins

Í stuttu máli lýsa hvað það er um Heine. Lorelei - zlatovolosaya falleg kona - situr á háum kletti og syngur, þannig að allir sem fer af henni, unwittingly kastar árar eða sigla, og farin að hlusta á söng hennar og horfa á eins og hún kamb gullna hárið hennar gullna Crest. Á þessum tíma, loftið er svalt, dökk ... Rín rennur friðsamur. Myndin er svo falleg, að lesandinn og sundmaður gleyma insidiousness á Rín. Það er ekki að undra að Shipman fær vanir að Sparkle ofan á kletti og hlustar á dularfulla melodísk rímar. Hann hættir að taka á klettinn, og áður en hann er bara fallegur sýn, sem guðlega hljómar alveg gera hann missa hugann. Endirinn er alltaf einn - sundmaður deyr. Það að segja, í fyrstu versum Heine, saga af gömlum tímum.

ljóðræn tropes

Á rússneska Vilgelm Levik ég valdi amphibrach. Rím hann notaði kross eins og upprunalega. 24 línur í 24 línum og túlkur í þýska ljóðsins. Við byrjuðum að huga Heine kvæði "Lorelei". skáld okkar ekki víkja frá Heine. Ljóðræn Hetjan er á ströndinni, og sál hans er ruglaður sorg. Hann er reimt af einum gömlum sögu sem hann segir núna. Skáldið telur yfirvofandi vatn kaldur. Fyrir Rín og sofnaði í myrkrinu. Ljóðræn hetja fer í annan heim og sjá síðasta geisli af logandi sólarlag og kveikt þá Man á klettinum.

Lorelei

Í ljóðinu er engin aðgerð. Það er allt um lýsingu á lífshættulegum fegurð. Það er það, allt í gullnum ljóma (þetta orð er notað þrisvar sinnum, hlið við hlið, svo og þrjár endurtekningar Heine hans), dáist ljóðræn hetja, aldrei að taka augun. slétt Aðgerð hennar - stúlkan rólega combing hárið (þetta orðasamband er endurtekið tvisvar í Heine - Sie kämmt ihr Goldenes Haar, Sie kämmt is mit goldenem Kamme) - heillandi hvíld. A töfrandi lag og hellir úr munninum, alveg enchants og fangar hann. Og ekki aðeins hann, heldur einnig rower sem hefur gleymt um öldum. Nú harmleikur: gleypa vatn sundmaður. Heine talar um það sem ef ekki er hægt að koma í veg fyrir (Ich glaube, deyja Wellen verschlingen). Styrkur Loreley söng crushes allt. Það er sorglegt síðustu tvö vers leggur áherslu Þýska skáldið: Und das hatt mit síðu til vinar Singen, Die Loreley getan.

hættulegt beygja

Lagið er fullt af óþekktum krafti, svo spennandi Rower, er hann ekki sjá mikla klettana fyrir framan hann. Hann lítur bara á hæð, fallega mær gull Lorelei. Ljóðræn hetja ráð fyrir endann: the serried öldurnar eilífu yfir Rower. Í heild Ástæðan fyrir að syngja Lorelei.

Af hverju hugsa um gamlan saga höfundar

Kannski vegna þess að ekki svo löngu síðan, lifði hann hrun von hans. Rereading Brentano, Heine hitti ímynd banvæn, unwittingly vopnaður fjall fegurð, sem spennt honum. Skáldið var ástfanginn Kuzinu Amaliyu, þegar hann bjó í Hamborg, en hún var ekki að svara honum. reynsla hans hafa leitt í línum ballöður. Á nasistatímanum Heine bækur brenndar á báli. Það var aðeins leyfðar "Lorelei", sem var talinn fólk.