Hlutar tal í rússnesku

Nemendur spyrja oft spurninguna: ". Hversu margir af hlutum ræðu á rússnesku tungumáli" Svara því skýrt er varla hægt: það eru mismunandi skólar sem byggja á ýmsum aðferðum, úthluta mismunandi fjölda þessara flokka. Til dæmis, útlitseinkenni nálgun AK Polivanova - NN Durnovo leyfir þér að nefna sex. AM Peshkovski úthlutar samtals fimm.

Almennt telja málfræðingar að spurningin um fjölda hluta ræðu er eilíft. Því fleiri vísindamenn eru á kafi í að læra tungumálið, því oftar sem þeir spyrja sig að því: "Hvers konar merki ætti að vera grundvallaratriði að flokkun þessara flokka". Það eru margar kenningar, en enginn þeirra er víst.

The Algengustu er flokkun, byggð á formfræðileg og nokkur dæmi um setningarleg breytur. Það er viðurkennt sem grundvöllur fyrir skólann kynni við tungumálið. Deildin textafræði rannsóknar allar aðferðir við þessari spurningu, kynnast öllum tungumálanna verk tileinkað honum. Námskrá ræðu á rússnesku tungumáli er ákvörðuð á grundvelli útlitseinkenni þeirra, málfræði, nokkur dæmi um setningarleg hlutverkum. Það er þessir þættir og eru grundvelli flokkunar.

Allir hlutar ræðu á rússneska tungu er skipt í flokka. greina:

• merkilega (Independent) hlutar ræðu ;

• þjónusta;

• interjections.

Óháðir (þeir eru kallaðir hugsaða) hluta ræðu í rússneska tungumál einkennist af eigin gildi þess, föstu / breytilegum málfræði lögun. Þeir svara sértækum spurningum eru tjáskiptum hlaða t. E. Eru notuð til að senda upplýsingar. Þessi flokkur inniheldur alla hluta ræðu, nema fyrir virka orðum og interjections.

Til skrifstofu eru þau orð sem hafa ekki nefnifalli gildi eru ekki sjálfstæð í lexical skilmálum. Verkefni þeirra - til að tjá merkingartækni og nokkur dæmi um setningarleg tengsl reiknaðs orðum, félaga eða hluta setningarinnar. Þessi málfræði þýðir Tungumál eru stéttarfélög, forsetningar, agnir. Hið síðarnefnda er nauðsynlegt að breyta tóni skilaboða eða myndun margra form orði.

Veitur (neznamenatelnye) hlutar ræðu í rússneska tungumál eru notuð mikið oftar mikilvæg, vegna þess að þeir eru mun minni.

Loks eru interjections. Þeir eru aðeins notaðar til að tjá tilfinningar eða tilfinningar eru til onomatopoeia, hafa hvorki eigin merki þeirra eða sjálf-mikilvægi. Greina sig interjections (Oh Oh! Oh! Opa!) Slovopodrazhaniya (Woof-Woof! Crowing!), Substantivized (sem kom frá öðrum stöðum) orð eða heiltala orðasambönd (Vá! Wah! Martröð! Faðir!).

Mikilvægustu ræðu í rússnesku tungumáli er skipt í nafn- og munnleg.

skráður:

• Noun. (Móðir, faðir, krovinushka orgy, hellingur, rólegur, pr.). stöðug einkenni þeirra: kapp, besta Tenging hans og lifandi / dauða hluti. Fyrir utan fasta lögun fela í sér: fjölda (eintala, fleirtala), getu til að breyta um tilvikum.

• Lýsingarorð (rautt, sterk, hugrökk, osfrv). Tilnefna fyrir merki, eru eini varanleg aðgerð: getur verið annaðhvort eigindlegar eða ættingja, eða yfirgangsamir.

• tölunni. Gefur til kynna fjölda eða reikningsnúmer. Það fer um þetta má endilega magnbundinn (fimm, 340) eða runa (RUNA MEÐ annar 800).

• Adverb. Það er nauðsynlegt fyrir sendingu einkennandi eða stöðu aðgerða (langt í burtu í langan tíma, pr.). Það skiptir ekki óstöðug eiginleika er ekki breytt.

• The fornafn. Eiga skiptir ekki máli, en það er hægt að nota í stað hvaða nafni (hluti ræðu, er það táknað með). (I, einhvern veginn, einhver, einhver, hver sem er, osfrv). Frárennsli fornöfn eru stöðug.

Málfræðingar telja að munnleg hluti ræðu á rússnesku tungumáli er hægt að skila beint til sagnir og form þeirra: participle, sagnarnafnorð. Sumir philological skólar í huga þessara flokka sjálfstæðu (Independent) hluta af ræðu, aðrir telja þau sem aðskilin, sérstökum sögn formum.

• táknar aðgerð sögn (hlaupa, syngja, mála). varanleg merki hennar - form (Sing-syngja) Endurkoma (þvegið þvegið), umskipti (getu / vanhæfni til að sameina með nafnorð í að þolfall) samtengingu.

• Samfélag. Getur verið annaðhvort gild (Run, til að mála, mála), eða með óbeinum (dregin, áberandi).

• gerundive. Þetta er merki um einkenni. Er ekki breytt, alltaf snýr að eignað því það táknar frekari aðgerða og það er (eða efni). (Ég fer, syngja. Hann var í gangi, stökk).